460 papers
Dit artikel toont aan dat mengmodellen voor aminozuurdata universeel beter presteren dan gepartitioneerde modellen, zoals blijkt uit een vergelijking met behulp van de nieuwe marginale Akaike-informatiecriterium (mAIC).
Dit onderzoek toont aan dat bij bedwantsen het nieuwe orgaan mesospermalege veel functies van het voortplantingsstelsel overneemt, terwijl de transcriptiereactie in de vrouwelijke voortplantingsorganen pas vertraagd optreedt na de daadwerkelijke aankomst van het sperma en niet direct na de paring.
Dit onderzoek toont aan dat interallelische cis-regulatorische dominantie, gemedieerd door transcriptie-hubs en transvectie, de evolutionaire trajecten van een Drosophila-ontwikkelingsversterker beïnvloedt door schadelijke mutaties te maskeren en zo zowel robuustheid als evolutionaire innovatie mogelijk te maken.
Uit de analyse van het Lenski-experiment over 60.000 generaties blijkt dat genen gerelateerd aan groei vroeg evolueren met hogere mutatiesnelheden, terwijl genen gerelateerd aan overleving later volgen en de evolutionaire snelheid afneemt door afnemende fitnesswinsten in een stabiele omgeving.
Een tweejarige mesocosm-studie toont aan dat, hoewel de klassieke functionele kenmerken van *Asellus aquaticus* zoals lichaamsgrootte en metabole snelheid geen duidelijke evolutionaire divergentie vertoonden, de ecosysteemfunctie (afbraaksnelheid) zich wel snel evolueerde onder invloed van temperatuur en predatie, waarbij de hoogste afbraaksnelheid werd waargenomen bij hoge temperaturen zonder roofdieren.
Dit onderzoek vergelijkt de voorspellingen van adaptieve dynamica en populatiegenetica voor de evolutie van soorteninteracties en toont aan dat eindige tijdschalen, mutatievoorraad en effectgroottes kunnen leiden tot afwijkende uitkomsten, vooral bij de voorspelling van stabiele co-existentie.
Deze studie toont aan dat kleinere groepen bij sociale zoogdieren leiden tot snellere veranderingen in verwantschap met de leeftijd, wat vroegere verschuivingen van schaden naar helpen en een vroeger begin van de menopauze bevordert.
Dit onderzoek toont aan dat drie-gelede stekelbaarsjes in zoetwateromgevingen zich snel en herhaaldelijk hebben aangepast door een toename van het aantal kopieën van het MYH3C-gen, wat leidt tot verhoogde spierontwikkeling en een duidelijk voorbeeld vormt van adaptieve evolutie via kopieaantalvariaties.
Dit onderzoek onthult dat de transcriptieprofielen van de endofytische *Gaeumannomyces hyphopodioides* en de pathogene *G. tritici* tijdens vroege kolonisatie van tarweroots fundamenteel verschillen, waarbij de endofyt een stressrespons en genherprogrammering vertoont die leiden tot de vorming van subepidermale vesikels, terwijl de pathogeen een sluipende, door gen-downregulatie gekenmerkte strategie hanteert om de gastheer te omzeilen.
Deze studie toont aan dat drie boomsoorten in Zweden, ondanks verschillen in kolonisatiegeschiedenis en verspreiding, allemaal een gedeelde genetische contactzone vertonen die samenvalt met een klimaatgradiënt, waarbij de mate van genenstroom en de architectuur van lokale adaptatie per soort varieert.
Deze studie analyseert genomische diversiteit bij 46 kikkersoorten in Oost-Noord-Amerika en onthult dat meer dan de helft een latitudinale gradiënt vertoont, terwijl er weinig verband is met menselijke verstoring, waardoor een raamwerk wordt geboden om prioritaire gebieden voor het behoud van deze diversiteit te identificeren.
Dit onderzoek toont aan dat horizontale overdracht via conjugatie de segregatie van plasmide-allelvariatie versnelt en zo de evolutie van mobiele genetische elementen beïnvloedt door de vorming van homoplasmische gastheercellen te bevorderen.
Ondanks een chronisch lage nucleotide diversiteit, blijkt dat oude transposabele elementen de globale ecologische adaptatie van Spirodela polyrhiza mogelijk maken, waarbij selectie op bestaande variatie in plaats van recente mutaties de dominante drijvende kracht is.
Deze studie introduceert een nieuwe methode gebaseerd op polymorfisme-data om te concluderen dat natuurlijke selectie op synonieme codonveranderingen in *Drosophila melanogaster* zwak is, maar wel significant bijdraagt aan codonusage, mRNA-stabiliteit en genexpressie.
Dit theoretische model introduceert het concept van een 'samenwerkingsladder' waarbij schaalafhankelijke beloningen en endogene bevolkingsgroei cycli van snelle vooruitgang, stagnatie en terugkeer verklaren, wat inzicht biedt in waarom sommige samenlevingen zich tot grote schaal ontwikkelen terwijl anderen steken blijven en hoe egoïstisch gedrag binnen coöperatieve groepen kan voortbestaan.
Dit artikel introduceert een nieuwe likelihood-free inferentiemethode op basis van Approximate Bayesian Computation die zowel de sterkte van selectie als het aantal geselecteerde SNP's in een evoluerende populatie kan schatten, zelfs in aanwezigheid van genomische koppeling.
Deze studie toont aan dat Asgard-archaea een klasse van fosfolipidetransporters (StarAsg1) bezitten die structureel en functioneel lijken op eukaryotische lipide-transporteiwitten, wat suggereert dat deze transportmechanismen reeds bestonden voordat eukaryotische organellen evolueerden en zo de ontwikkeling van complexe cellen mogelijk maakten.
Deze studie biedt een geïntegreerd structureel perspectief op de evolutie van thyroglobuline, waarbij bioinformatica en een model op basis van zeeprikken aantonen dat de complexe, multidomein-structuur van dit eiwit, inclusief essentiële functionele residuen, reeds volledig gevestigd was bij gewervelden en waarschijnlijk is ontstaan uit een nidogen-achtige voorouder via opeenvolgende duplicaties en fusies.
Dit onderzoek toont aan dat genoom-wide homologe recombinatie van staartvezelgenen de diversiteit van carotovoricine in het geslacht Pectobacterium in stand houdt, wat cruciaal is voor de interacties tussen deze bacteriopathogenen.
Dit artikel introduceert pylifemap, een Python-pakket dat het mogelijk maakt om biologische data, zoals de IUCN Rode Lijst en metagenomische datasets, interactief te visualiseren op de volledige NCBI-taxonomische boom via de Lifemap-omgeving.